Νανουρίσματα με στίχους για μωρά 12 μηνών και πάνω

Νανουρίσματα με στίχους για μωρά 12 μηνών και πάνω

Όταν το μωράκι είναι πια 12 μηνών ή και μεγαλύτερο εξακολουθεί να έχει ανάγκη από νανουρίσματα, αλλά μπορούμε να ξεφύγουμε από τις απλές μελωδίες με τους λευκούς ήχους. Πλέον έχει αρχίσει να καταλαβαίνει έννοιες και λέξεις. Γι’ αυτό και είναι χρήσιμο τα νανουρίσματά του να έχουν στίχους που ακόμη κι αν δεν τους καταλαβαίνει ακριβώς, πάντως τους αποθηκεύει στο μυαλό του. Εμπλουτίζει το λεξιλόγιό του και συνδυάζει συναισθήματα με το χρώμα της φωνής. Τους στίχους αυτών των νανουρισμάτων μπορείτε και εσείς να τους τραγουδάτε στο μωρό σας. Το νανούρισμα είναι πολύ σημαντικό για τον δεσμό μητέρας παιδιού.

-«Νανούρισμα» της Ελεονώρας Ζουγανέλη

«Χαρά μου μάτια μου γλυκά
βλέφαρα στολισμένα
της χρυσαυγής τα χρώματα
έχεις ταξιδεμένα
Χαρά μου στόμα μου γλυκό
με το χαμόγελό σου
να σεριανάς τον άγγελο
που έχεις στο πλευρό σου

Κοιμήσου αγγελούδι μου
βελούδινο το βράδυ
το στήθος μου προσκέφαλο
και η ψυχή μου χάδι

Φεγγοβολάς βλαστάρι μου
στ’ όνειρο ταξιδεύεις
τους γαλαξίες τριγυρνάς
και το Θεό γυρεύεις
Ο ύπνος που σε τύλιξε
τώρα σε φέρνει πίσω
κι εγώ που είμαι πλάι σου
χάρες να σε στολίσω.»

Σε στίχους της Ισιδώρας Σιδέρη και μουσική του Μιλτιάδη Σελιτσανιώτη, αυτό το νανούρισμα με τη φωνή της Ελεωνόρας Ζουγανέλη είναι ένα από τα πιο γλυκά νανουρίσματα για βρέφη 12 μηνών και μικρά παιδιά.

-«Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά»

«Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά
έλα πάρε και τούτο
μικρό μικρό σου το ‘δωσα
μεγάλο φέρε μου το
Μεγάλο σαν ψηλό βουνό
ψηλό σαν κυπαρίσσι
ν’ απλώνονται οι κλώνοι του
σ’ ανατολή και δύση

Αχ, αχ νάνι
Νάνι που το μεγάλωσαν
τρεις αδερφές και μάνα
και πάλι δεν τους φτάνανε
πήραν και παραμάνα
Αχ, αχ νάνι.»

Παραδοσιακό νανούρισμα που όλες οι μανούλες λένε στα παιδιά τους. Τρυφερό και υπέροχο. Μπορεί να του το λέει και η γιαγιά του.

-«Για τον πατέρα»

Η φωνή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη δίνει μνημειακή διάσταση σ’ αυτό το νανούρισμα αριστούργημα. Στίχοι και μουσική του Γιώργου Χατζηπιέρη.

«Θα σου χαρίσω ένα φιλί,
θα σου πω μια καλημέρα,
αγαπημένε μου πατέρα…
Θα με κρατήσεις αγκαλιά,
τα μαλλιά θα μου χαϊδέψεις
κι ό,τι πω, θα το πιστέψεις…

Θα μου ετοιμάσεις πρωινό και θα αδειάσεις το ψυγείο
και σαν πηγαίνεις στη δουλειά, θα μ’ αφήσεις στο σχολείο

Ταραρα..ταρα…ταραραραραραρααα

Και θα σου κάνω ζαβολιές
και πολύ θα μου θυμώνεις
μα αμέσως θα το μετανιώνεις…

Θα μου αγοράζεις στα κρυφά
παγωτά και καραμέλες
κι αρκουδάκια με κορδέλες…

Και θ’ αγκαλιάζεις τη μαμά και λιγάκι θα ζηλεύω
για να μου δώσεις προσοχή θα γελώ και θα χορεύω

Ταραρα..ταρα…ταραραραραραραααα

θα σου πω μια καλημέρα,
αγαπημένε μου πατέρα…

Θα με κρατήσεις αγκαλιά,
τα μαλλιά θα μου χαϊδέψεις
κι ό,τι πω, θα το πιστέψεις…»

-«Ρόζα Ροζαλία»

Τραγουδάκι παιδικό από τη Λιλιπούπολη. Σε στίχους της Μαριανίνας Κριεζή και μουσική της Λένας Πλάτωνος.

«Στη ροδοζαχαρένια παραλία

μιλούσαν όλοι για τη Ρόζα Ροζαλία,

που `χε στα δυο της μάγουλα

λιγάκι κρέμα φράουλα

κι έβγαζε βόλτα μες στην ροζ ανατολή,

το γουρουνάκι της το τριανταφυλλί.

Και σύννεφα από ροζ πουλιά

φλαμίγκος της κελαηδούσανε

Ρόζα Ροδαλία.

Αχ Ρόζα, Ρόζα Ροζαλία

πάμε μαζί στη συναυλία,

ν’ ανθίσει μ’ όλα τα βιολιά

μια ροζ μεγάλη βυσσινιά

στο πρώτο μας φιλί.

Στη ροδοζαχαρένια παραλία

μιλούν ακόμα για τη Ρόζα Ροζαλία

και λένε πως την Άνοιξη,

σα ρόδινη ανάμνηση,

περνάει πέρα μες Στη ροζ ανατολή,

το γουρουνάκι της το τριανταφυλλί.

Και κάποια ροζοπάλινη λατέρνα

ακόμα παίζει το Ρόζα Ροδαλία.

Αχ Ρόζα, Ρόζα Ροζαλία

πάμε μαζί στη συναυλία,

ν’ ανθίσει μ’ όλα τα βιολιά

μια ροζ μεγάλη βυσσινιά

στο πρώτο μας φιλί.»

-«Νανούρισμα» από τους Χαϊνηδες

Σχεδόν ερωτικό. Ένα υπέροχο νανούρισμα του Δημήτρη Αποστολάκη σε μουσική Μιχάλη Σταυρακάκη.

«Κοιμάται ο ήλιος στα βουνά κι η πέρδικα στα δάση

κι εσύ πανσέ και γιασεμί

κλείσε τα μάτια μιά στιγμή

ο ύπνος να σε πιάσει.

Μετάξι από τη Βενετιά και μάλαμα απ’ την Προύσα

τα όνειρα σου να ντυθούν

σαν τα δικά μου μη χαθούν

που τόσο αγαπούσα.

Σ’ αυτό τον τόπο οι καιροί φέρνουνε καταιγίδες

μα σώζονται όταν ξεσπούν

από καρδιές που αγαπούν

τα όνειρα κι οι ελπίδες.

Κι είναι κραυγή και προσταγή και πάθος του χωμάτου

απ’ τον καρπό του άμα φας

σα μεγαλώσεις ν’ αψηφάς

τα βέλη του θανάτου.

Δώσε καρδιά μου στο παιδί τον πιό γλυκό σου χτύπο

γιά να του κάνει συντροφιά μες σε βροχή και συννεφιά

όταν εγώ θα λείπω.

Και δε με νοιάζει αν θα χαθώ

αφού θα ζεις γιά μένα

είναι της φύσης ο σκοπός

κι είσαι του έρωτα καρπός και μιάς αγάπης γέννα.

-«Κοιμήσου φεγγαρένια μου»

Κοιμήσου φεγγαρένια μου, στης θάλασσας το κύμα κι αν σ’ αγαπώ, χωρίς σκοπό δε στο `πα, κι είναι κρίμα Κοιμήσου φεγγαρένια μου, και μες στα όνειρά σου να `χεις τον ήλιο οδηγό και τ’ άστρα συντροφιά σου Διαμαντικά, χρυσαφικά στα πόδια σου κυρά μου του κόσμου όλα τα καλά, τα ρίχνω μέσα στην ποδιά Διαμαντικά, χρυσαφικά την Πούλια δαχτυλίδι σου τάζω, για να μ’ αγαπάς, να μ’ έχεις για στολίδι. Μωρό μου, σ’ αποκοίμισα με χίλια καρδιοχτύπια το ρόδο θρέφει η Άνοιξη, τον έρωτα η αγρύπνια κι απά στο μαξιλάρι σου έριξα την καρδιά μου νανούρισμα οι ανάσες μου, δρόμος τα μυστικά μου.

Έντεχνο νανούρισμα… Η φωνή του Γιάννη Χαρούλη απογειώνει τους στίχους της Μαρίας Στρίγγου. Λατρεύουμε αυτό το νανούρισμα σε μουσική του Μιχάλη Νικολούδη.

Share This

Leave a Comment